ronaldussen.punt.nl
Jaaroverzicht 2008
Het jaar 2008 zit er alweer bijna op. Dus wordt het tijd om terug te blikken.
Wat was het voor een jaar ? Wat heeft het jaar ons/mij gebracht? Zijn de voornemens uitgekomen? Is het geworden wat je had verwacht?
 
Laten we beginnen bij het begin. De jaarwisseling van 2007 naar 2008.
Voor het eerst vierde ik oud&nieuw niet bij mijn ouders maar bij vrienden.
Op oudejaarsdag stapte ik in Dieren op de trein naar Hilversum. Een rare dag om met de trein te reizen. Het was stil in de trein en op de stations.
In de trein overdacht ik het jaar 2007 zoals ik dat nu doe met 2008.
2007 had mij verandert. In 2007 besloot ik te stoppen met mijn studie werktuigbouwkunde.
Na verschillende beroepentests kwam ik uit bij de opleiding “Pedagogisch Werker”(het vroegere SPW) In 2007 besloot ik ook voor het eerst hulp te zoeken om mijn pestverleden en de toestanden van thuis te verwerken, danwel mee om te leren gaan.
 
In november kreeg ik antidepressiva. Dit moest ik eerst een paar maanden innemen voordat ik naar een psycholoog kon gaan. Dit deed ik dan ook braaf.
 
We gaan terug naar oudejaarsdag 2007. Ik kom aan in Hilversum en loop met de fles champagne naar het huis van m’n vriendin en dr man en kinderen.
Het was een gezellige dag en avond. Ook omdat droompjuh die avond nog langs kwam om gezellig met ons oud&nieuw te vieren.
Die avond was het zeer mistig, om 00.00 werd het nog erger. Slechter kon het nieuwe jaar ,in mijn ogen, niet beginnen. Ik wist dat het geen leuk jaar zou gaan worden. Ik wist dat ik dit jaar grotendeels met een depressief gevoel zal doormaken. Het jaar 2008 beangstigde mij. Wat zal het gaan brengen? Hoe slecht zou het dit jaar met me gaan? Ik was me er van bewust dat de afgelopen jaren mij alles behalve echt gelukkige tijden had gebracht. Ik had dan ook niet de illusie dat het dit jaar anders zou vergaan.
 
Nu ik , zo aan het einde van het jaar, terug kijk op het afgelopen jaar, kan ik zeggen dat het jaar mij had gebracht wat ik van tevoren eigenlijk wel verwacht had.
Een jaar waarin ik behoorlijk vaak diep en diep ongelukkig ben geweest. Een jaar waarin ik me dikwijls afvroeg wat voor zin het nog had om door te gaan. Door te gaan met school, met thuis wonen, met leven.
Hier kom ik nog regelmatig op terug in dit verslag ben ik bang.
 
Het is januari en ik zit nu al enkele maanden op de opleiding PW. Ik begin steeds meer te snappen waarom deze school als enige nog voldoende plek had voor deze richting. De organisatie is zwaar beroerd en niemand weet hoe de opleiding in elkaar steekt en wat er geleerd moet worden. Laat staan dat de exameneisen al duidelijk zijn en hoe deze getoetst worden.
Dit is niet alleen omdat het een vrij nieuwe opleiding is, nee dit ging al jaren zo op deze school heb ik vernomen. Rijn IJssel had wel eens dingen, maar deze school overtreft Rijn IJssel helemaal met mismanagement en wanorde.
 
We schrijven eind januari. Eind januari begon de eerste stage van deze opleiding. De opzet van de stage was heel anders dan ik gewend was. Op de middelbare school liepen we 2 schoolweken per jaar stage in de 3e en 4e klas. Op het Rijn IJssel liepen we 10 schoolweken achterelkaar stage per leerjaar. Op deze school zouden 20 weken, 2 dagen per schoolweek, stage gaan lopen. De rest van de week had ik gewoon les op school. De stageperiode duurde tot ongeveer aan de zomervakantie. Het was tevens mijn 1e echte stage in het zorg & welzijnswerk. (vrijwilligerswerk op een praktijkschool in de eerste helft van het schooljaar niet meegerekend dan)
 
Ik had geen zin om op een basisschool of kinderdagverblijf stage te gaan lopen. Ik had al vrijwilligerswerk gedaan op een middelbare praktijkschool voor moeilijk lerende kinderen en ik wilde nu wel eens wat anders. Ik moest immers aan het einde van het schooljaar de keuze maken tussen jeugd of volwassenenwerk (gehandicapten etc.).
Met veel moeite kreeg ik een stageplek bij een woongroep voor mensen met een verstandelijke beperking. Het was een zeer leuke stage met hele aardige bewoners en collega’s. Een stage waarin ik veel geleerd heb qua praktijk en qua eigen ontwikkeling.
Hoewel het me vrij snel duidelijk was dat ik niet de gehandicaptenzorg in wilde kijk ik met veel plezier terug op deze stageperiode.
 
Februari.
 
Dit is geen fijne maand voor mij. Mensen die langer mijn blogjes lezen (al vanaf de web-log.nl tijd) weten wel waarom.
Ik start deze maand dan ook met het logje “tranen”
Tranen die ik al jaren voel en die nog steeds niet weg zijn.
Februari is ook de maand waarin ik ben begonnen met schrijven van gebeurtenissen over vroeger. Het eerste was “De Wandeling”. Nu, bijna een jaar later heb ik een aantal gebeurtenissen precies opgeschreven. Ik heb ze (nog) niet allemaal op m’n blog gezet. Dat wil ik nu nog niet.
 
In deze maand heb ik een heel belangrijke stap gezet in m’n leven. Ik ben naar de psycholoog gegaan. Het was een vrouw aan wie ik zeer veel heb gehad. Ik ben tot op de dag van vandaag nog steeds heel gelukkig met het feit dat ik deze stap heb gezet. Inmiddels ben ik wel naar een andere psycholoog gegaan. Zij zat bij een organisatie die er voor wilt zorgen dat mensen weer verder kunnen met het huidige leven, weer wat houvast hebben. Voor de echte verwerking had ik aan 10 bezoekjes niet genoeg, ik wilde dieper, ik wilde het allemaal eindelijk eens echt gaan verwerken. Nu zit ik een half jaar bij een psycholoog in Dieren. Ook aan hem heb ik veel en krabbel ik langzaamaan uit het dal waarin ik gevallen ben.
 
In maart maakte ik een grote fietstocht, Voor het eerst in jaren kan ik je zeggen. Deze heb ik uitgebreid beschreven op m’n weblog. (De Fietstocht)
 
In maart heb ik ook m’n weblog opgeschoond en alle logjes van m’n oude weblog (ronaldussen.web-log.nl) verwijdert. De meeste logjes heb ik wel netjes bewaard op m’n computer voorzover ik dat nog niet had.
In deze maand ben ik ook van mentrix gewisseld. De vorige kon ik totaal niet mee overweg en ze nam mijn problemen niet serieus. Na een paar mails en een stevig gesprek ben ik overgegaan naar een andere mentrix. Ik was en ben nog steeds erg blij hiermee en kan goed met haar overweg. Zij neemt de problemen wel serieus en ze is heel concreet en actiegericht.
 
 
 
In april heb ik dan eindelijk het opknappen van mijn kamer afgerond. Iets waarvan ik van tevoren dacht dat ik het in een paar weken in september van 2007 zou kunnen doen werd onverhoopt een halfjaarplan met daarin lange periodes waarin ik niks uitvoerde en tussen de troep leefde. Iets waarvan mijn stemming ook niet beter van werd.
 
In april schreef ik ook het logje “achteraf” waarin ik terugkeek op de breuk tussen mij en m’n beste vriend van de basisschool en gelijktijdig ook het moment waarop het pesten op school is begonnen en de periode die er op volgde. Ik probeerde het allemaal een beetje te relativeren, maar merkte ook dat het me nog dwars zat en nog steeds zit. Dit logje was tevens weer een grote stap in het opschrijven en het verwerken van die periode.
 
In mei ging ik voor het eerst zonder mijn ouders op vakantie. Met droompjuh en silleke en de hele bende. Het was een zeer geslaagde vakantie en het is grotendeels voor herhaling vatbaar.
 
Ook in mei schreef ik over een gebeurtenis op school, een van de gebeurtenissen die me nog elke dag achtervolgt. Ik probeerde het al maanden, zoniet jaren lang op te schrijven en het is me toen gelukt. Weer een stap gezet in de goede richting!
 
De angst voor het pesten nam deze maan wel weer toe. Ik merkte dat ik steeds meer weer mezelf werd en dus ook drukker. Ik was bang dat ik daarom opnieuw het slachtoffer zou worden van pesterijen. Nu, aan het einde van dit jaar is het tegendeel waar, ik word helemaal niet gepest, ik word eindelijk geaccepteerd om wie ik ben en dat steunt me om steeds meer van mezelf te laten zien. Ook de docenten op school valt het steeds meer op dat ik weer plezier heb in veel dingen en dat ik steeds meer tot leven kom.
 
In juni werd het eerste deel van de serie “Dieren in beeld” geplaatst. Deze foto’s waren nog gemaakt met mijn oude camera. In juli heb ik een digitale spiegelreflexcamera gekocht. De Canon EOS 400D. Ik besef me nu dat ik nog geen foto’s op m’n weblog heb geplaatst, gemaakt door die camera. *schaam doe* (1e voornemen van het nieuwe jaar)
 
In juli & augustus was het dan zover, na 11 jaar ging ik dan eindelijk weer eens naar Zweden!
Met droompjuh en z’n zoon. Het was een fantastische vakantie en de 2 weken waren veeeeels te kort. Ik heb echt genoten en voor het eerst sinds de examenperiode in 2005 was ik weer ziels gelukkig. Ik heb genoten van dit prachtige uitgestrekte land met z’n vele vele vele vele meren en bossen. Het absolute hoogtepunt was toch wel de boottocht over een gigantisch meer bij onze eerste camping in Zweden.
Nu ik dit schrijf besef ik me dat ik jullie nog een verslag over deze vakantie beloofd had. (2e goede voornemen voor het volgende jaar)
 
In augustus bestond ronaldussen.punt.nl 2 jaar.
 
In september was ik het echt zat thuis. Ik wilde niet meer verder, niet weer mezelf weer opladen om vervolgens een paar dagen later weer terug te vallen. Ik was de ruzies thuis zat, ik was mijn ouders zat maar ik was bovenal mijn broer zat. De veroorzaker van de problemen thuis. In deze maand nam ik een besluit. Ik stelde mijn ouders de keuze. OF m’n broer eruit OF ik eruit. Ik gaf ze 2 maanden de tijd om te beslissen.
 
In deze maand plaatste ik ook een oproep op m’n weblog voor een kamer. Ik had niet de illusie dat m’n ouders m’n broer het huis uit zouden zetten.
 
In september begon ook de school weer. Eind vorig schooljaar werd gevraagd wie het komende schooljaar mede het schoolkamp voor de nieuwe 1e klassers wilden organiseren.
Ik en nog een klasgenoot besloten dit te gaan doen en met een aantal personen uit andere klassen hebben we het kamp georganiseerd en het was een geslaagd kamp.
Ik heb hier ook weer veel van geleerd.
 
Met het nieuwe schooljaar begon ook weer een nieuwe stageperiode.
Ik werd geplaatst op een Antroposofische school voor kinderen met een verstandelijke beperking. Na de 1e dag fietste ik al gillend naar huis en de 2e dag heb ik ze dan ook medegedeeld dat ik mijn stage bij hun beëindigde. Ik voelde me totaal niet op m’n plek. Ik had het gevoel alsof ik in een sekte was beland! Nee, voor mij geen Antroposofische instelling meer!
Snel zocht ik naar een nieuwe stageplaats en die vond ik op een basisschool in Dieren
 
In oktober kwam mijn oma uit Velp met een tijdelijke oplossing voor het probleem thuis. Ik kon bij haar gaan wonen zodat ik rust kreeg waar ik zeer naar verlangde.
Ondertussen kreeg mijn broer een ultimatum. Uiterlijk per 1 januari moest hij het huis uit.
 
Ik kreeg zelf wel een grote terugval. Ik ging, nu ik eindelijk de rust had, beseffen hoe ernstig de situatie thuis is geweest en nog steeds was. Ik besefte hoeveel invloed het op mij had gehad en hoeveel energie me het allemaal gekost heeft en nog kostte. Ik merkte dat ik op was, energieloos. Op stage ging het ook minder. Niet omdat ik het er niet naar m’n zin had, maar,  gewoon omdat ik er de energie er niet voor had. De simpelste opdracht kon ik niet meer maken namelijk, het bijhouden van een logboek. Samen met m’n stagebegeleidster heb ik dan ook besloten te stoppen met stage. Het lukte gewoon niet, de energie was op. De school steunde en steunt me nog steeds met deze beslissing.
 
In november ben ik jarig, dit jaar een bijzondere leeftijd bereikt. Ik ben 20 geworden en dus ben ik oud. Ik zit nu voorgoed aan de TIG vast.
 
In december kwam er een plek vrij in het bejaardentehuis voor m’n oma uit Arnhem. Ze heeft Alzheimer en dat wordt steeds erger. Iedereen was dan ook druk met de verhuizing en het opruimen van haar oude flatje.
Mijn oma heeft wel een behoorlijke terugval gekregen van de verhuizing. We hopen dat het weer een beetje bijtrekt want ze is nu behoorlijk in de war. Het is triest, naar om te zien hoe iemand verslechterd.
 
In december is ook mijn broer het huis uitgegaan. Eindelijk!
 
En dan, dan zijn we waar we nu zijn, bijna het einde van het jaar. Ik heb in 4 A4tjes teruggeblikt op het afgelopen jaar. Een hele lap tekst en ik zal vast nog heel veel vergeten zijn op te schrijven.
Nu is het tijd om vooruit te kijken.
 
Ik ben nu zover uit het dal dat ik in januari wil beginnen met het afbouwen van de medicatie.
Ik zal dan nog wel wat terugvallen maar ik weet dat ik het nu aan kan. Ik heb rust en de juiste mensen om mij heen.
De kerstdagen vier ik thuis.
Oud&nieuw vier ik net als afgelopen keer in Hilversum. Ook deze keer is Droompjuh er ook bij en nu ook zijn zoon.
Ik weet nu al dat het gezellig gaat worden!
 
Volgend jaar? Wat moet ik verwachten? Wat moet ik hopen? Wat staat mij te wachten?
In ieder geval wil ik van de medicijnen af en ik hoop volgend jaar het verwerkingsproces te kunnen afronden en de stijgende lijn die ik nu doormaak te kunnen doorzetten. Volgend jaar hoop ik weer thuis bij m’n ouders te kunnen wonen. Dat het weer gezellig wordt en dat ik weer helemaal voor het leven wil gaan, eindelijk weer eens lange tijd plezier zal hebben.
 
Het zal wederom een moeilijk jaar worden maar ik heb er vertrouwen in dat het al met al een goed jaar gaat worden en waarin ik eindelijk een nieuwe start kan maken in het leven!
 
En nu zal ik jullie ogen rust gunnen na het lezen van dit verslag(je).
 
Ik wens jullie allemaal hele fijne feestdagen en een gelukkig en gezond 2009 en ik hoop dat jullie volgend jaar weer mijn weblog willen volgen.
 
 
Tot volgend jaar!
 
Groeten, Ronaldussen!

Reacties

Philizz op 24-12-2008 01:52
Impressive, goed verhaal,
zo zie je maar hoe dingen toch op hun pootjes kunnen komen ook al zie je dat jarenlang niet gebeuren...
 
xx
silleke op 24-12-2008 08:21
sniffffff..nee kheb geen uien gesneden of mezelf gestoten aan een scherpe uitstekend voorwerp...deze emomuts is gewoon ontroerd door je terugblik en herkenning van aantal van je omschrijvingen. Ik heb je zo zien veranderen in aantal jaar tijd en weet dat het met jou echt helemaal op zijn pootjes terecht gaat komen. Je kan het,je bent een doorzetter en nu je ook beseft dat er echt mensen bestaan die van je houden zoals je bent en er voor je zijn ,mocht dit nodig zijn ,heeft dit jou sterk gemaakt.Lieve Ron, 2009 wordt JOUW jaar waarin je in je terugblik op dat jaar kunt zeggen dat je de spoken uit het verleden grotendeels verjAagd zult hebben en ik zal er zijn mocht je daar wat hulp bij kunnen gebruiken, op watvoor manier dan ook.
Ik hou van je kanjer en ben zoooooooooo enorm trots op je.
 
KNUFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFF en dikke kus
 
Droompjuh op 24-12-2008 11:13
Veel van wat ik in je jaarverslag lees, heb ik als een (goeie) vriend van behoorlijk dichtbij meegekregen, van de verhalen die je me vertelde, rechtstreeks of tussen de regels door, andere dingen heb ik ook samen met je mee kunnen maken, zoals dat heerlijke boottochtje in zweden. Ik lees dit verslag dan ook met vochtige ogen ( ja ook ik ben een emo muts). Maar zoals Silleke ook al typte, hoeik je heb zien groeien in de tijd dat ik je ken, is bijna ongekent, en ik weet ook zeker dathet allemaal nog veel beter kan en zalgaan worden.
Lieve Ronneke, voor jou het allerbeste in 2009, en dat jou droom om de ronneke te worden die je graag wilt zijn steeds dichterbij zal komen.
Ik zal er in ieder geval altijd voor je zijn.
 
Heel veel liefs,
Droompjuh.
XXX
Wubbo op 24-12-2008 15:17
Om hier nu een heel lang verhaal te gaan houden heb ik even de tijd en de energie niet voor (komt wel weer, geen zorgen ;-)) maar ik wil toch even dit kwijt. Het valt mij heel erg op dat je dingen nu veel duidelijker onder woorden weet te krijgen dan 'vroeger'. Da's wat mij betreft een goed teken: je leert jezelf kennen, kunt onder woorden brengen wie en wat je bent en voelt.
 
Ga zo door, en al sta ik tegenwoordig wat verder aan de zijlijn dan vroeger: je weet me te vinden als je me nodig hebt!
 
Succes!
Laura op 24-12-2008 21:56
Lieverd, bedankt voor deze blik in jouw afgelopen jaar.... Geweldig dat je dit wilde delen.
 
 
Je komt er wel Ron.... het is al heel bijzonder dat het beter met je gaat nu, dat je relaxter bent. Echt, je komt er wel!
 
(k)
Ronaldussen op 24-12-2008 23:33
thnx voor jullie reacties :)
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl