ronaldussen.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen
Het was gister Goede vrijdag en heel erg mooi weer!
Zonde dus om de hele dag binnen te zitten dus besloot ik een fietstocht te maken alleen wist ik niet echt waarheen...
IJssel had ik geen zin in en ook niet echt in de hei.
M'n oma bood uitkomst, in Rozendaal heb je kasteel Rozendeal, wat best een mooi kasteel is.


 
 
 
Na eerst de 3 vorige foto's gemaakt te hebben in de tuin van m'n oma, stapte ik op de fiets richting Rozendaal.
 
Rozendaal is een van de kleinste gemeentes van Nederland en ligt aan Velp, dat weer tot de gemeente Rheden behoort. Doordat Rozendaal zo klein is werkt het veel samen met de gemeente Rheden.
 
Onderweg naar het kasteel kwam ik het onderstaande nog tegen.
 
Oude schoolmeestershuis van de dorpsschool die even verderop gelegen is.
 
 
De eerder genoemde dorpsschool van Rozendaal. Deze is nog steeds in gebruik als school echter komt ook deze school ruimte tekort getuige de noodlokalen rechts van de school.
 
Na even doorfietsen kom je dit prachtige kasteel tegen. het is niet groot, maar een mooi kasteel hoeft ook niet groot te zijn. Het kleine gebouwtje links hoort bij "de bedriegertjes" waar dit kasteel bekend op staat. Een waterfonteinattractie. Meer informatie en foto's over dit kasteel en "de bedriegertjes" vind je hier en hier.
 
Het park zelf was niet open en de bedriegertjes waren te ver weg om goed op de foto te krijgen dus moest ik gaan bedenken wat ik nu ging doen. Het pad waar ik stond ging als fietspad verder de hei op, naar de Posbank. Dus besloot ik maar de hei op te fietsen en maar te kijken waar ik uit kwam.
 
 
Op de Veluwe lopen ook een aantal kuddes Schotse Hooglanders
Je wil echt geen ruzie krijgen met zo'n beest...
 
Op de Posbank aangekomen besloot ik naar het dorp Rheden te fietsen en daar het fietspad langs de IJssel naar Velp te nemen.
 
Rheden heeft een mooi oud kerkje, vlakbij het centrum.
 
De kerk verscholen achter de narscissen.
 
 
 
De kerk in z'n geheel. Het achterste gedeelte van de kerk heeft roodachtige bakstenen, waaruit geconcludeert kan worden dat er in de geschiedenis het een en ander aan gesleuteld is..
 
Al snel kwam ik op het fietspad langs de IJssel en was ik vrij snel in Velp.
Kwart voor 3 s'middags vertrok ik en ik was rond 5 uur weer thuis.
Het was weer een heerlijke fietstocht, zeker het herhalen waard!
 
Tot slot:

 
Groeten, ®onaldussen!
Lees meer...   (9 reacties)
We schrijven 8 april 2009.
 
Het is lente, de bloemetjes gaan weer bloeien en ook de bomen laten hun groene kant weer zien. De vogeltjes hebben hun partners alweer gevonden en de meeste nestjes zijn gebouwd.
De mensen zelf zijn ook weer een stuk vrolijker en verwisselen hun winterverpakking voor hun lente/zomerverpakking. En dat laatste heeft ook weer zo zijn voordelen natuurlijk ;)

Niet alleen de kleding wordt verwisseld, ook de vriendjes worden ingewisseld voor een ander. Dat laatste is trouwens een niet-seizoensgebonden proces maar beleeft vaak wel een hoogtepunt in de lente, in het kader van “ik wil nou wel eens wat anders”. Ook de zomer scoort op dit punt vrij hoog.

Doordat de wintervriendjes (ik hou het even voor het gemak op vriendjes, hoewel ik weet dat je ook een vriendinnetje kan hebben) zijn ingewisseld voor een voorjaarsvriendje, raken de geliefde niet uitgepraat over elkaar en menig gesprek met vrienden en vriendinnen gaat dan ook over de nieuwe aanwinsten. Natuurlijk zijn er ook een aantal die de uitverkoop mis zijn gelopen en dus wel de wintervriend in de exenbak gedumpt maar niet een nieuwe vriend hebben weten te bemachtigen en natuurlijk is er de eeuwige vrijgezel.
 
En tot die laatste categorie behoor ik, heb ik het idee. Ik ben inmiddels dik 2 jaar vrijgezel en tussendoor nog niet eens een onenightstand gehad. Nu ben ik er ook niet de persoon naar om een onenightstand te hebben maar oké,

1e complotgenoten:
 
Goed, de liefdesgesprekken dusch :)
De liefde hangt dus overal in de lucht en iedereen is benieuwd naar elkaars liefdesleven en ook ik ontkom er niet aan een bijdrage te moeten leveren aan dit soort gesprekken.
Nu begin ik niet uit mezelf over mijn liefdesleven te babbelen maar anderen schijnen er wel keer op keer nieuwsgierig naar te zijn. Ze weten inmiddels dat ik al tijden vrijgezel ben maar zijn keer op keer benieuwd of ik al iemand op het oog heb. (andere vormen zijn “op wat voor type val je”etc.)

Ook vandaag ontkwam ik niet aan deze vraag. Het leek wel of het een complot was om me onder druk te zetten om ’s een neukertje te gaan scoren. Als eerste waren m’n klasgenoten  benieuwd of ik al iemand op het oog had. Nee, dat had en heb ik (nog) niet. Nu wilde het toeval dat er een aantal ICT jongens in de kantine zaten (verders was het leeg), en m’n klasgenoten waren wel benieuwd of er eentje tussenzat die ik leuk vond. Nu had ik wel ’s eerder een ict jongen gezien die me wel leuk leek en die bleek er nu ook tussen te zitten. Ik keurde de rest (bevestigde weer m’n conclusie dat ict’ers doorgaans niet de knapsten van het volk zijn), bekeek die ene jongen nog ’s goed en kwam erachter dat hij ,nu hij geen winterverpakking meer aanheeft, toch wel een erg dun menneke was , zonder houvast dus, dus kon ik met de volle overtuiging tegen m’n klasgenoten zeggen dat er geen leuke tussenzat. De rest van de klas was er ook mee eens.
 
De volgende vraag was of ik dan misschien een bekende persoon (van tv enzo) misschien leuk vond? Ik dacht diep na, maar kon geen enkel persoon vinden die ik leuk vond.
Het gesprek ging daarna nog wel door maar dat is niet zo interessant om hier te vermelden.

Volgende complotgenoot:
De schooldag zat erop en thuis aangekomen startte ik mijn pc en ook msn op.
Daar sprak een vriend mij aan en vroeg hoe het met me was en direct erachteraan hoe het met mijn liefdesleven ging. Nuja, die is vrij stil dusch. Na ook even over zijn liefdesleven gebabbeld te hebben kwam hij met tips aanzetten om mij aan de man te helpen.
Uitgaan, contactadvertenties plaatsen, daten in het donker, welke ik allemaal afwees :)
Ik ben dan al wel lange tijd vrijgezel, maar nog niet wanhopig ;)
 
En toen sprak een zekere “zwangere soepkip” (wilde persé zo genoemd worden!) mij aan en vroeg mij na een paar regels ook hoe het zat met m’n liefdesleven…!
 
Het is gewoon een complot tegen me!
Ze willen me onder druk zetten om te zorgen dat ook ik ’s aan een vriendje kom…
Nuja, we zullen zien of het complot zich de komende tijd doorzet en of het gewerkt heeft…
 
Groeten van een gecomplotteerd ®onaldussen!
Lees meer...   (10 reacties)
Punt.nl biedt lezers van weblogs de mogelijkheid een reactie te plaatsen zonder een naam in te voeren. Ik kan helaas niet deze mogelijkheid uitschakelen zoals dat bij web-log.nl wel kan/kon.
Daarom heb ik een tijd geleden een regel ingesteld dat reacties zonder naam verboden zijn en worden verwijdert.
 
Blijkbaar is deze regel moeilijk te vinden cq in de vergetelheid geraakt aangezien de laatste tijd meerdere reacties zijn geplaatst zonder naam.
 
Daarom nog een keer voor de duidelijkheid:
 
Reacties plaatsen zonder naam zijn verboden en worden per direct verwijdert!
 
Het kan een keer gebeuren dat je in je enthousiasme vergeet je naam in te voeren. Als je in een reactie direct daarna laat weten dat je dat vergeten bent en je nickname alsnog bekend maakt, voer ik deze later alsnog in. Laat je dat niet weten, dan wordt je reactie verwijdert.
 
Groeten, Ronaldussen
 
Lees meer...   (4 reacties)
 
 
De teller staat nu op zo'n 131 duizend leden, nog 20 duizend leden zijn nodig om de 150 duizend te halen en Llink te behouden voor de publieke omroep!
 
Ik ben sinds vandaag lid! Wordt jij ook lid?
Ga naar www.llink.nl en meld je aan!
Lees meer...   (1 reactie)
Het volgende fragment speelt zich af ergens in de 2e klas van de middelbare school. Buiten was het mooi weer
 
2 woorden
 
Er was een leraar afwezig. Ik weet niet meer welke het was.
We kregen een vervangende docent voor dat uur.
Het was mijn mentrix uit de eerste klas.
We begeven ons allen naar lokaal 6C, aangrenzend aan de aula genaamd “de kleine beer”
Eenieder zoekt een plaats en gaat zitten.
M’n oude mentrix komt binnen en verteld dat het haar niet goed uitkomt. Ze zou ons een “buitenopdracht” geven. Oftewel, naar buiten (het was mooi weer) wat vragen beantwoorden (hoeveel ramen heeft het gebouw etc.), opdracht inleveren en rest van het uur vrij.
 
We gaan met zijn allen naar haar bureau en zij deelt de opdrachten uit.
Ik slof als een van de laatste richting bureau. Ik had niet zoveel haast. Een aantal heeft hun opdracht al en lopen naar buiten.
Zo ook een jongen uit m’n klas wiens naam ik vergeten ben. Hij is bij de deur en roept dan keihard richting mij. “Ron, je stinkt!”. Ik voel een warme gloed door m’n gezicht trekken.
Waarom moest dit nou weer? Hielden ze dan nooit op? Waarom pakken ze altijd mij?
Ik kijk m’n oude mentrix aan, zij trekt een gezicht alsof ze er niks van snapt, ik trek net zo’n gezicht. Ze hoeft niet te weten dat dit mij dagelijks overkomt. Het heeft geen nut. Ook zij zal net als alle andere leraren van de school niks aan willen / kunnen doen. Ik pak zwijgend m’n opdracht en loop dan samen met Danny de klas uit. We doen buiten onze opdracht, gaan naar binnen, leveren het in en lopen dan weer naar buiten en praten dan wat over koetjes en kalfjes. De mentrix kwam niet meer terug op het voorval van daarstraks. Ik vond het al best, had geen zin om er op in te gaan. Ik wilde het vergeten.
 
Nu, jaren later, achtervolgt dit fragment me nog steeds. Ik weet nog precies hoe ik voelde, hoe ik het grinniken van m’n “klasgenoten” hoorde, hoe m’n oude mentrix naar me keek, wat voor weer het was, en ik herinner ook het gezicht van die jongen die dat zei. Ik weet waar hij stond en welk lokaal we zaten.
Lokaal 6c. Het lokaal waarin in het begin van het schooljaar me al duidelijk werd gemaakt dat ik niet welkom was, dat ze mij haatten, dat ik weer een jaar tegemoet ging vol pesterijen en eenzaamheid.
 
Woorden kunnen je leven lang blijven achtervolgen en je hele leven beïnvloeden.
4 jaar lang zeiden ze elke dag “je stinkt”. 4 jaar lang…
Die 2 woorden staan in m’n geheugen gegrift. Nog elke dag spelen diverse fragmenten door m’n hoofd waar deze 2 woorden steevast in terugkeren.
Nog iedere keer als er iemand roept “ ’t stinkt hier” gaat er een rilling door m’n lichaam. Voel ik kramp in mijn buik, wordt m’n hoofd warm en krijg ik een brok in mijn keel. En iedere keer denk ik “zouden ze mij bedoelen”? Hoewel ik weet dat, dat niet zo is, maar toch…
Nu, 3 ½ jaar na de laatste dag op de middelbare school kan ik eindelijk die 2 woorden opschrijven. M’n handen beven, ik voel een brok in m’n keel, heb het gevoel alsof ik ieder moment in huilen kan uitbarsten, maar toch schrijf ik ze op. Ik heb eindelijk de moed gehad het op te schrijven! Een grote stap waarvan ik dacht dat ik deze nooit maken zou…
Lees meer...   (3 reacties)
In het eerste nieuwe logje van 2009 introduceer ik een nieuwe rubriek namelijk; "Best of 2008"
 
Eind juli heb ik een nieuw fototoestel gekocht zoals te lezen was in het jaaroverzicht en ik had jullie beloofd om een aantal foto's te laten zien die met die camera zijn gemaakt.
 
In de nieuwe serie "best of 2008" laat ik jullie de (in mijn ogen) mooiste foto's zien die ik het afgelopen half jaar met die camera gemaakt heb, met uitzondering van de vakantie in Zweden. Daar komt nog een special over!
 
De serie zal bestaan uit 3 delen namelijk; de zomer, de herfst en de winter. We beginnen met de zomer.
 
Carolinapark in Dieren-Zuid
 
Dierense Toren. Dieren-Zuid
 
Carolinapark Dieren-Zuid
 
IJssel te Dieren.
 
Kasteel nabij Kootwijk
 
IJsseldijk in Olburgen
 
Richting Doesburg
 
Dijk richting Olburgen
 
Zeehond in Antwerpen Zoo
 
Reptiel in Antwerpse Zoo
 
Rog in Antwerpse Zoo
 
Boomstam in bos tussen Dieren en Laag-Soeren (Veluwezoom)
 
Torretje in het bos tussen Dieren en Laag-Soeren (veluwezoom)
 
Heg langs natuurpad Hof te Dieren in Dieren
 
Stuk landgoed Hof te Dieren in Dieren
 
Close-up bloem op natuurpad langs landgoed Hof te Dieren in Dieren.
 
En hiermee zijn we aan het einde gekomen van het eerste deel in de serie "Best of 2008"
Volgende keer is de herfst aan de beurt!
 
Groeten, Ronaldussen
 
(Op alle foto's berust een copyright die toebehoort aan ronaldussen.punt.nl. De foto's mogen NIET gebruikt worden voor welke doeleinde dan ook zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de heer ronaldussen!)
Lees meer...   (7 reacties)
Ik zit eens rond te neuzen op profielen van Gay.nl
Niks is zieliger dan op een zondagavond rond de klok van 11 uur des avonds pagina’s af te struinen vol met mensen die met wat foto’s en een tekst vol met leugens te bekijken.
Want dat is het.
 
Je meldt je aan bij een profielensite zoals gay.nl. Je zet wat foto’s op van jezelf. Het liefst van die foto’s waar je gezicht niet zo scherp opstaat, nog veel beter is het om dan een gekke bek te trekken of het allerbeste is om je foto in te kleuren met alle kleuren van de regenboog en met je gezicht naar een onbekend iets staren links of rechts van jou. Zo hoop je dat je kan verbloemen dat je eigenlijk een hartstikke lelijke trol bent net als 99% van deze wereld.
 
Nadat je een paar van zulke foto’s op je profiel hebt gezet begin je aan de tekst.
Niet dat ook maar iemand de moeite neemt om die tekst te lezen maar het is zo fijn om over jezelf te liegen. Niks is heerlijker om jezelf bij elkaar te liegen op papier zodat de anderen denken dat je best een enorm gek, gezellig, leuk bijzonder iemand bent.
Je zet wat van die dooddoeners in je tekst als;
Ik houd van gezelligheid,
Van vrienden (heb je niet maar dat staat zo leuk)
Shoppen (En dan moet je nog gaan dementeren!)
LEKKER eten (ooit iemand tegen gekomen die zei dat ie van goor eten houdt?)
Muziek (Britney Kaalhoofd, top40, R&B, Hiphop etc.)
En je grootste hobby is  Mijn vriendje! (leuk bedoelde maar totaal niet leuk overkomende integendeel zelfs, het komt over als een zeer irritante kut lachebekje of nog vreselijker, zo’n lachebekje met een hartje erbij er achteraan geplakt en daarna de tekst “Ik hou van je skatjuhhhh, ik wil je nooit meer kwijt!)
Je weet nu ook wie die zak aardappelen naast de “hoofdpersoon” is, waarmee ze aan de “wereld” willen laten zien hoe gelukkig ze zijn met elkaar. Ik kan alleen maar zeggen; GENIET van deze 24 uur samen, geniet van deze oppervlakkigheid en geniet van de illusie dat dit je “ware liefde” is. Na 24 uur verliefdheid besef je dat hij niet die persoon is als hoe hij zichzelf verkoopt met mooie teksten en foto’s. Na 24 uur besef je dat hij net zo’n lelijke oppervlakkige kutnicht is als jezelf en dat hij absoluut niet de ware liefde is, dat je bedrogen bent door hem.
1 uur na dat smsje waarin je elkaar hebt verteld dat het niet is waarnaar jullie zochten, dat de prik een beetje van de cola is, dat het eigenlijk meer voelt dat hij een broertje voor je is, ofnee, meer als een “goede vriend” en dat het misschien beter is dat jullie uit elkaar gaan en verder gaan als “vrienden”.
1 uur na dat smsje struin je gay.nl af en valt dan op een zelfde soort oppervlakkige kutnicht alleen besef je dat nog niet op dat moment. Daar moeten weer 24 uur aan voorbij gaan.
 
Sommigen zullen nu bij zichzelf denken “Pas 1 uur na dat smsje? Ik had al een ander voordat ik ook maar het idee kreeg om m’n aanstaande ex een smsje te sturen”
 
En zo probeert iedereen zich te “verkopen” met wat foto’s en wat leugens in de hoop dat er iemand intrapt en je weer 24 uur zoet bent “want alleen is ook maar alleen”
 
En op dat moment bedenk ik me hoe geweldig het eigenlijk is om alleen te zijn. Gewoon doen en laten wat jezelf wilt. Alle weekenden echt vrij. Niet dat gezeik van “wat zullen WE dit weekend gaan doen?” “Waar gaan WE stappen dit weekend?” “kom je naar mij toe of ga ik naar jou?”
 
Op zondagochtend om 9 uur “Schat. Word je wakker? Kom, opstaan, dan hebben WE nog wat aan deze dag” “Zullen WE lekker hand in hand in het bos gaan wandelen net als al die andere pas verliefde stelletjes?”
 
En daarom heb ik mijn “verkoop”praatje veranderd in een “afraad”praatje, zie: www.gay.nl/ronaldussen
 
Veel plezier en nu echt: Tot volgend jaar!
 
Groeten, Ronaldussen
Lees meer...   (8 reacties)
Gaston van de postcodeloterij viert kerst in Afrika:
 
GOOOOOOOOOOOOEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEDENAAAAAAAVOND stelletje hongernegers, julle hebben niks te vreten he ? nou, in Nederland verkopen we lootjes en met dat prijzengeld kunnen we jullie allemaal 20 jaar voeden, maahaaaarrrr dat doen we niet! die geven we aan een hele straat die allemaal loten hebben gekocht, en van dat geld gaat er een heeeeeeeel klein beetje naar jullie toe zodat jullie 2 rijstkorrels ipv 1 kunnen kopen! Want winnen doe je bij... DE POSTCODELOTERIJ!!!!!!!!!!!!
 
De Postcodeloterij wenst u fijne feestdagen!
 
Lees meer...   (4 reacties)
Het jaar 2008 zit er alweer bijna op. Dus wordt het tijd om terug te blikken.
Wat was het voor een jaar ? Wat heeft het jaar ons/mij gebracht? Zijn de voornemens uitgekomen? Is het geworden wat je had verwacht?
 
Laten we beginnen bij het begin. De jaarwisseling van 2007 naar 2008.
Voor het eerst vierde ik oud&nieuw niet bij mijn ouders maar bij vrienden.
Op oudejaarsdag stapte ik in Dieren op de trein naar Hilversum. Een rare dag om met de trein te reizen. Het was stil in de trein en op de stations.
In de trein overdacht ik het jaar 2007 zoals ik dat nu doe met 2008.
2007 had mij verandert. In 2007 besloot ik te stoppen met mijn studie werktuigbouwkunde.
Na verschillende beroepentests kwam ik uit bij de opleiding “Pedagogisch Werker”(het vroegere SPW) In 2007 besloot ik ook voor het eerst hulp te zoeken om mijn pestverleden en de toestanden van thuis te verwerken, danwel mee om te leren gaan.
 
In november kreeg ik antidepressiva. Dit moest ik eerst een paar maanden innemen voordat ik naar een psycholoog kon gaan. Dit deed ik dan ook braaf.
 
We gaan terug naar oudejaarsdag 2007. Ik kom aan in Hilversum en loop met de fles champagne naar het huis van m’n vriendin en dr man en kinderen.
Het was een gezellige dag en avond. Ook omdat droompjuh die avond nog langs kwam om gezellig met ons oud&nieuw te vieren.
Die avond was het zeer mistig, om 00.00 werd het nog erger. Slechter kon het nieuwe jaar ,in mijn ogen, niet beginnen. Ik wist dat het geen leuk jaar zou gaan worden. Ik wist dat ik dit jaar grotendeels met een depressief gevoel zal doormaken. Het jaar 2008 beangstigde mij. Wat zal het gaan brengen? Hoe slecht zou het dit jaar met me gaan? Ik was me er van bewust dat de afgelopen jaren mij alles behalve echt gelukkige tijden had gebracht. Ik had dan ook niet de illusie dat het dit jaar anders zou vergaan.
 
Nu ik , zo aan het einde van het jaar, terug kijk op het afgelopen jaar, kan ik zeggen dat het jaar mij had gebracht wat ik van tevoren eigenlijk wel verwacht had.
Een jaar waarin ik behoorlijk vaak diep en diep ongelukkig ben geweest. Een jaar waarin ik me dikwijls afvroeg wat voor zin het nog had om door te gaan. Door te gaan met school, met thuis wonen, met leven.
Hier kom ik nog regelmatig op terug in dit verslag ben ik bang.
 
Het is januari en ik zit nu al enkele maanden op de opleiding PW. Ik begin steeds meer te snappen waarom deze school als enige nog voldoende plek had voor deze richting. De organisatie is zwaar beroerd en niemand weet hoe de opleiding in elkaar steekt en wat er geleerd moet worden. Laat staan dat de exameneisen al duidelijk zijn en hoe deze getoetst worden.
Dit is niet alleen omdat het een vrij nieuwe opleiding is, nee dit ging al jaren zo op deze school heb ik vernomen. Rijn IJssel had wel eens dingen, maar deze school overtreft Rijn IJssel helemaal met mismanagement en wanorde.
 
We schrijven eind januari. Eind januari begon de eerste stage van deze opleiding. De opzet van de stage was heel anders dan ik gewend was. Op de middelbare school liepen we 2 schoolweken per jaar stage in de 3e en 4e klas. Op het Rijn IJssel liepen we 10 schoolweken achterelkaar stage per leerjaar. Op deze school zouden 20 weken, 2 dagen per schoolweek, stage gaan lopen. De rest van de week had ik gewoon les op school. De stageperiode duurde tot ongeveer aan de zomervakantie. Het was tevens mijn 1e echte stage in het zorg & welzijnswerk. (vrijwilligerswerk op een praktijkschool in de eerste helft van het schooljaar niet meegerekend dan)
 
Ik had geen zin om op een basisschool of kinderdagverblijf stage te gaan lopen. Ik had al vrijwilligerswerk gedaan op een middelbare praktijkschool voor moeilijk lerende kinderen en ik wilde nu wel eens wat anders. Ik moest immers aan het einde van het schooljaar de keuze maken tussen jeugd of volwassenenwerk (gehandicapten etc.).
Met veel moeite kreeg ik een stageplek bij een woongroep voor mensen met een verstandelijke beperking. Het was een zeer leuke stage met hele aardige bewoners en collega’s. Een stage waarin ik veel geleerd heb qua praktijk en qua eigen ontwikkeling.
Hoewel het me vrij snel duidelijk was dat ik niet de gehandicaptenzorg in wilde kijk ik met veel plezier terug op deze stageperiode.
 
Februari.
 
Dit is geen fijne maand voor mij. Mensen die langer mijn blogjes lezen (al vanaf de web-log.nl tijd) weten wel waarom.
Ik start deze maand dan ook met het logje “tranen”
Tranen die ik al jaren voel en die nog steeds niet weg zijn.
Februari is ook de maand waarin ik ben begonnen met schrijven van gebeurtenissen over vroeger. Het eerste was “De Wandeling”. Nu, bijna een jaar later heb ik een aantal gebeurtenissen precies opgeschreven. Ik heb ze (nog) niet allemaal op m’n blog gezet. Dat wil ik nu nog niet.
 
In deze maand heb ik een heel belangrijke stap gezet in m’n leven. Ik ben naar de psycholoog gegaan. Het was een vrouw aan wie ik zeer veel heb gehad. Ik ben tot op de dag van vandaag nog steeds heel gelukkig met het feit dat ik deze stap heb gezet. Inmiddels ben ik wel naar een andere psycholoog gegaan. Zij zat bij een organisatie die er voor wilt zorgen dat mensen weer verder kunnen met het huidige leven, weer wat houvast hebben. Voor de echte verwerking had ik aan 10 bezoekjes niet genoeg, ik wilde dieper, ik wilde het allemaal eindelijk eens echt gaan verwerken. Nu zit ik een half jaar bij een psycholoog in Dieren. Ook aan hem heb ik veel en krabbel ik langzaamaan uit het dal waarin ik gevallen ben.
 
In maart maakte ik een grote fietstocht, Voor het eerst in jaren kan ik je zeggen. Deze heb ik uitgebreid beschreven op m’n weblog. (De Fietstocht)
 
In maart heb ik ook m’n weblog opgeschoond en alle logjes van m’n oude weblog (ronaldussen.web-log.nl) verwijdert. De meeste logjes heb ik wel netjes bewaard op m’n computer voorzover ik dat nog niet had.
In deze maand ben ik ook van mentrix gewisseld. De vorige kon ik totaal niet mee overweg en ze nam mijn problemen niet serieus. Na een paar mails en een stevig gesprek ben ik overgegaan naar een andere mentrix. Ik was en ben nog steeds erg blij hiermee en kan goed met haar overweg. Zij neemt de problemen wel serieus en ze is heel concreet en actiegericht.
 
 
 
In april heb ik dan eindelijk het opknappen van mijn kamer afgerond. Iets waarvan ik van tevoren dacht dat ik het in een paar weken in september van 2007 zou kunnen doen werd onverhoopt een halfjaarplan met daarin lange periodes waarin ik niks uitvoerde en tussen de troep leefde. Iets waarvan mijn stemming ook niet beter van werd.
 
In april schreef ik ook het logje “achteraf” waarin ik terugkeek op de breuk tussen mij en m’n beste vriend van de basisschool en gelijktijdig ook het moment waarop het pesten op school is begonnen en de periode die er op volgde. Ik probeerde het allemaal een beetje te relativeren, maar merkte ook dat het me nog dwars zat en nog steeds zit. Dit logje was tevens weer een grote stap in het opschrijven en het verwerken van die periode.
 
In mei ging ik voor het eerst zonder mijn ouders op vakantie. Met droompjuh en silleke en de hele bende. Het was een zeer geslaagde vakantie en het is grotendeels voor herhaling vatbaar.
 
Ook in mei schreef ik over een gebeurtenis op school, een van de gebeurtenissen die me nog elke dag achtervolgt. Ik probeerde het al maanden, zoniet jaren lang op te schrijven en het is me toen gelukt. Weer een stap gezet in de goede richting!
 
De angst voor het pesten nam deze maan wel weer toe. Ik merkte dat ik steeds meer weer mezelf werd en dus ook drukker. Ik was bang dat ik daarom opnieuw het slachtoffer zou worden van pesterijen. Nu, aan het einde van dit jaar is het tegendeel waar, ik word helemaal niet gepest, ik word eindelijk geaccepteerd om wie ik ben en dat steunt me om steeds meer van mezelf te laten zien. Ook de docenten op school valt het steeds meer op dat ik weer plezier heb in veel dingen en dat ik steeds meer tot leven kom.
 
In juni werd het eerste deel van de serie “Dieren in beeld” geplaatst. Deze foto’s waren nog gemaakt met mijn oude camera. In juli heb ik een digitale spiegelreflexcamera gekocht. De Canon EOS 400D. Ik besef me nu dat ik nog geen foto’s op m’n weblog heb geplaatst, gemaakt door die camera. *schaam doe* (1e voornemen van het nieuwe jaar)
 
In juli & augustus was het dan zover, na 11 jaar ging ik dan eindelijk weer eens naar Zweden!
Met droompjuh en z’n zoon. Het was een fantastische vakantie en de 2 weken waren veeeeels te kort. Ik heb echt genoten en voor het eerst sinds de examenperiode in 2005 was ik weer ziels gelukkig. Ik heb genoten van dit prachtige uitgestrekte land met z’n vele vele vele vele meren en bossen. Het absolute hoogtepunt was toch wel de boottocht over een gigantisch meer bij onze eerste camping in Zweden.
Nu ik dit schrijf besef ik me dat ik jullie nog een verslag over deze vakantie beloofd had. (2e goede voornemen voor het volgende jaar)
 
In augustus bestond ronaldussen.punt.nl 2 jaar.
 
In september was ik het echt zat thuis. Ik wilde niet meer verder, niet weer mezelf weer opladen om vervolgens een paar dagen later weer terug te vallen. Ik was de ruzies thuis zat, ik was mijn ouders zat maar ik was bovenal mijn broer zat. De veroorzaker van de problemen thuis. In deze maand nam ik een besluit. Ik stelde mijn ouders de keuze. OF m’n broer eruit OF ik eruit. Ik gaf ze 2 maanden de tijd om te beslissen.
 
In deze maand plaatste ik ook een oproep op m’n weblog voor een kamer. Ik had niet de illusie dat m’n ouders m’n broer het huis uit zouden zetten.
 
In september begon ook de school weer. Eind vorig schooljaar werd gevraagd wie het komende schooljaar mede het schoolkamp voor de nieuwe 1e klassers wilden organiseren.
Ik en nog een klasgenoot besloten dit te gaan doen en met een aantal personen uit andere klassen hebben we het kamp georganiseerd en het was een geslaagd kamp.
Ik heb hier ook weer veel van geleerd.
 
Met het nieuwe schooljaar begon ook weer een nieuwe stageperiode.
Ik werd geplaatst op een Antroposofische school voor kinderen met een verstandelijke beperking. Na de 1e dag fietste ik al gillend naar huis en de 2e dag heb ik ze dan ook medegedeeld dat ik mijn stage bij hun beëindigde. Ik voelde me totaal niet op m’n plek. Ik had het gevoel alsof ik in een sekte was beland! Nee, voor mij geen Antroposofische instelling meer!
Snel zocht ik naar een nieuwe stageplaats en die vond ik op een basisschool in Dieren
 
In oktober kwam mijn oma uit Velp met een tijdelijke oplossing voor het probleem thuis. Ik kon bij haar gaan wonen zodat ik rust kreeg waar ik zeer naar verlangde.
Ondertussen kreeg mijn broer een ultimatum. Uiterlijk per 1 januari moest hij het huis uit.
 
Ik kreeg zelf wel een grote terugval. Ik ging, nu ik eindelijk de rust had, beseffen hoe ernstig de situatie thuis is geweest en nog steeds was. Ik besefte hoeveel invloed het op mij had gehad en hoeveel energie me het allemaal gekost heeft en nog kostte. Ik merkte dat ik op was, energieloos. Op stage ging het ook minder. Niet omdat ik het er niet naar m’n zin had, maar,  gewoon omdat ik er de energie er niet voor had. De simpelste opdracht kon ik niet meer maken namelijk, het bijhouden van een logboek. Samen met m’n stagebegeleidster heb ik dan ook besloten te stoppen met stage. Het lukte gewoon niet, de energie was op. De school steunde en steunt me nog steeds met deze beslissing.
 
In november ben ik jarig, dit jaar een bijzondere leeftijd bereikt. Ik ben 20 geworden en dus ben ik oud. Ik zit nu voorgoed aan de TIG vast.
 
In december kwam er een plek vrij in het bejaardentehuis voor m’n oma uit Arnhem. Ze heeft Alzheimer en dat wordt steeds erger. Iedereen was dan ook druk met de verhuizing en het opruimen van haar oude flatje.
Mijn oma heeft wel een behoorlijke terugval gekregen van de verhuizing. We hopen dat het weer een beetje bijtrekt want ze is nu behoorlijk in de war. Het is triest, naar om te zien hoe iemand verslechterd.
 
In december is ook mijn broer het huis uitgegaan. Eindelijk!
 
En dan, dan zijn we waar we nu zijn, bijna het einde van het jaar. Ik heb in 4 A4tjes teruggeblikt op het afgelopen jaar. Een hele lap tekst en ik zal vast nog heel veel vergeten zijn op te schrijven.
Nu is het tijd om vooruit te kijken.
 
Ik ben nu zover uit het dal dat ik in januari wil beginnen met het afbouwen van de medicatie.
Ik zal dan nog wel wat terugvallen maar ik weet dat ik het nu aan kan. Ik heb rust en de juiste mensen om mij heen.
De kerstdagen vier ik thuis.
Oud&nieuw vier ik net als afgelopen keer in Hilversum. Ook deze keer is Droompjuh er ook bij en nu ook zijn zoon.
Ik weet nu al dat het gezellig gaat worden!
 
Volgend jaar? Wat moet ik verwachten? Wat moet ik hopen? Wat staat mij te wachten?
In ieder geval wil ik van de medicijnen af en ik hoop volgend jaar het verwerkingsproces te kunnen afronden en de stijgende lijn die ik nu doormaak te kunnen doorzetten. Volgend jaar hoop ik weer thuis bij m’n ouders te kunnen wonen. Dat het weer gezellig wordt en dat ik weer helemaal voor het leven wil gaan, eindelijk weer eens lange tijd plezier zal hebben.
 
Het zal wederom een moeilijk jaar worden maar ik heb er vertrouwen in dat het al met al een goed jaar gaat worden en waarin ik eindelijk een nieuwe start kan maken in het leven!
 
En nu zal ik jullie ogen rust gunnen na het lezen van dit verslag(je).
 
Ik wens jullie allemaal hele fijne feestdagen en een gelukkig en gezond 2009 en ik hoop dat jullie volgend jaar weer mijn weblog willen volgen.
 
 
Tot volgend jaar!
 
Groeten, Ronaldussen!
Lees meer...   (6 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl